Sharm El Sheikh’te 5 Gün

derya diyor ki:

1. gün: 3 adet otobüsten 1.si hemen kalkıp, diğer 2 si isyankar bir şekilde 1 saat beklediyse bunun iki nedeni olabilir: Ya Caner'in vizesini sorarken aklımdan geçen ancak düşünmek bile istemediğim şey Caner'in başına gelmiştir ve pasaporta takılmıştır ( 2.5 saat rekorunu geçen yıl kıran zavallı ben ) ya da Derya ve Emre'nin otobüsünün yolcularından birinin valizi Türkiye'den hiç çıkmamıştır ve Derya polis raporu tuttururken bir yandan da Emre'nin pasaporta takıldığını öğrenmiştir. Yoksa C şıkkı, yani hepsi mi
Otelimize vardığımızda Caner arkadaşımızın da değindiği gibi herkes dinlenmek ve yorucu bir 4 güne başlamak için ihtiyacı olan enerjiyi toplamak üzere odalarına çekilerek tarafımdan çok kıskanıldı, zavallı ben odamı sabaha karşı 4'te alabildim.
Kural: Mısır'daysanız ihtimal verdiğiniz en olumsuz olasılığı ikiye katlayarak düşününüz:)

derya diyor ki:

3.gün: Caner öyle güzel özetlemiş ki gerçekten o güne yapacak yorum bulamıyorum. Sonunda keyifli ve düzgün bir gün diyelim. Taksici macerası mı? Adamlar o kadar mükemmel bir yetenek ve zekaya sahip ki kendi araçları ile kendi kendilerine çarpabiliyorlar. Bunun üzerine başka söze ne hacet
Kural: Mısır'da isen ve bindiğin taksi ile problem yaşıyorsan hatta taksici İngilizce de bilmiyorsa, Arapça araç plakasını okumaya çalışma, otelini ara ve derdini anlattıktan sonra telefonu taksiciye ver ki onlar anlaşsın kendi dillerinde.
4. Gün: "aaa ne zaman geçti bitti mi şimdi" dediğimiz gündür. Caner'in tatangalardan 3 otobüs adam desteği istemeyi aklından geçirdiği 2.5 saatlik bir acente ziyaretinin ardından akşam için yapılan planlar, bir araya gelmece, son 4 günümüze damgasını vuran olayları dile getirmece, gülmece, eğlenmece Bu arada iki not düşmek isterim: "Brain Coral" yani "Beyin Mercanı" nın 1 cm i 10 yılda büyümekle birlikte şu anki tahmini yaşı 7000-8000 yıl arasındadır. Çok özel ve şahane değil mi? İkinci notum ise Fares'te içtiğim içinde yengeç, karides ve ıstakoz gibi nefis pişirilmiş deniz ürünlerinin yer aldığı o lezziz çorbanın adı "Fares Soup" tur. Bir gün gidecek olursanız tadına bakmadan dönmeyin derim.
Kural: Mısır'da iseniz en yenilebilir gıdanın deniz ürünleri olduğunu kabul etmeniz gereklidir. Hatta yenilebilir ötesinde nefistir.
5.Gün: Havalimanına transfer sonrası Caner, Taner ve Emre ile vedalaşmaca, ben Sharm'a doymamışçasına kalmaya devam etmece
Kural: Caner sen buradasın diye söylemiyorum, sizden sonra pek de eğlencesi kalmadı zaten

Feride Eren diyor ki:

Çook keyif aldığım bir gezi oldu, daha “bismillah” dedik ayak bastık bizim rehberimizi alıkoymuşlar “ana, n’oluyo” dedik şu bu, indik otobüsten, yaktık arkaarkaya sigaralarımızı, ara ara haberler geldi de azzz sonra gelecek diye, aaazz sonralar uzadı uzadı sonra elleri havada selamlayarak koşa koşa geldi caner de rahatladık ) mısırla ilgili güzel ve gerekli bilgileri alarak ulaştık otelimize. Eee dedik, uyumaya mı geldik )) attık kendimizi dışarı, gezdik tozduk derken, önümde diz çöken onlarca arap eş adayı oldukça keyiflendirdi beni hayır, yanımda da iki güzel ve aynı zamanda zayıf bayan varken “neden ben” diye sorgulamaya başlamıştım ki zaten Türkiye’de çalışma istekleri olduğunu, olmuşken de yapılı bayan olsun demiş olabileceklerini öğrendim ve araplara kinlene kinlene “ııyyy pismiş bunlar zaten” diye diye kendimi avuttum. Safari turuna çıktığımızda bize söyledikleri “saatimizi öyle bir ayarladık ki, çölde hem gündüzü hem de karanlığı yaşayacağız, farklı bir macera olacak” ooldu da bedevi çadırında verdiğimiz molanın ardından tek başıma kullandığım atv motor arıza yaptı, hava da karanlık, bir an kapkaranlık çölde yapayalnız kaldığımı algıladım, önlerdeydim ve arkamda kalmıştı epey kişi, düşündüm amaa saniyede olanca şeyi düşünebilme gibi bir yeteneğim olduğunu bilmiyordum, keşfettim orada o dakika Allaam dedim, şimdi benim fren lambaları yanmıyo, o motorların farları anca önünü aydınlatıyo, insem biri bana çarpacak, inmesem motora vuracaklar, eyvaahh dedimmm, kıyafetim de siyah görünmezziiiiimmmmmm… o sırada bir motor sesi duydum ve etrafımızda cirit atan gözlem ekibinden biri amaa aması var, geliyooo motorla, motorun üzerinde beyaz bir gömlek var sadece hatim ettim o beyaz gömlek yanıma gelinceye kadar bildiğim duaları, oohh dedim sonunda zenciymiş motoru çaıştırdı ve ben de hareket edebildim, bu macera da böylece sonlandı. Neyse turun çokça zamanı caneri atlatmakla geçti ) bir çılgınlık yapıp kahirede aldım soluğu, eee oraya kadar gidip de pramitleri görmemek olmazdı, direkt satışşş ) bizim o günü kahirede gece 2′den akşam 21:00′e kadar wc.ye giremeden, girmemek için su bile tüketmeden geçirdiğimiz sıralarda rehberimiz ve ekibi dalıştalardı. Kahire pis olmasına pis ancak piramitlere yaklaşırken “bu mudur” diye hayal kırıklığı yaşasam da yaklaştıkça dev yapılara dönüştüklerinde nutkum tutuldu. Bunları kesinlikle uzaylılar yapmış olmalı dedik İnanılmaz yapılar, görene kadar çözülemeyen sırların ve gizemin varlığını bilsem de o gizemlerin ne olduğu hakkında bir fikrim yoktu ama artık var, anlatmakla bitmiyor ilginçlikleri. Öğlen birşeyler yiyelim derken bizi temiz diye biryere götürdüler, iğrenç bir tabak tavuklu pilav vardı menüde, daha başka herşeye benziyordu ama açlığımızı bastıracak kadarını yedik ve durmadan alkollendik. Dezenfektanlara boğulduk gezi boyunca, müzesi ve mumyalar oldukça etkileyiciydi ancak peçeli teyzelerin “kurban bayramı geldi,açık seçik geziyosunuz” türünden bağırışlarına da maruz kaldık, kısa kollu T-shortüm ve kaprimle ) Şöför olarak anlaştığımız arap “Alla” eşiyle yaptığı telefon konuşmasının ardından bizi evine götürdü, çamaşırsuyu kokan wc.den çıktık çıkmasına ama “elmalı sabun vaarrr, elmalıı sabuuunnnn” diyerek zıplayan arkadaşın coşkusuna sessiz kalamadık veee tekrar tekrar gidip gelip elmalı sıvı sabunla kısmen duş aldık kahire pislikten geçilmiyordu, yollar wc.ydi aslında ama alışkanlığımız yoktu gittiğimiz kasaba nil nehrinin kıyısında ve temiz bir kasabaydı ki damları bile tertemizdi, Alla’nın tüm ailesi geldi ve müthiş pahalı olan meyve ile alabildiğince içecek ikramında bulundular. Tüm evleri ve damları gezdirdiler güzel de bir hatıra fotoğrafı çektirdik. Akşam bizi Caner karşıladı yüzünde bize gıcık bir ifadeyle “nasıldı kahire” dedi )) o gece epey oturduk otelin barında havaalanından aldığımız absoultları yudumlayarak Ertesi gün canerden yine kaçtık, çünkü tekne turunu kaçırmıştık, bizim bunu da yapmamız lazımdı, kendi imkanlarımızla gittik, gezdik ve yüzdük. Bir papağan balığının yuvasına ayağım değmiş gözlükle yüzerken üzerime doğru gelip patapata vurmaya başladı, anlayacağınız mavi dudaklı bir papağan balığı tarafından dövüldüm ) aslında öpücük atar gibi duruyo dudakları, sanırsınız öpmeye geliyo, sevecen yalaaannn, çok pis dövüyo ) Denizaltı büyüleyiciydi, mercanlar, çeşit çeşit balık ve bitkiler gerçekten görülmeye değer… Çıkınca da dünyanın hemen heryerinde kurtarıcı olan bir fast food amblemi kahramanca gülümsedi bize, herkes birbirini bırakıp koşmaya başladı mekana doğru, yerimizi alınca da gülmeye başladık halimize biz de çıkışta karnı doymuş mutlu tipler saygıyla selamladık amblemi thank you diyerek Çarşıda satıcılarla pazarlık çook keyifliydi, ben dil bilmediğimden kokartlı rehber olan ama mesleğini yapmayan tatil arkadaşım serapı taciz ede ede “o ne demekti, bu ne demekti” diyee tarzanca anlaştım, paşalar gibi de yaptım alışverişimi. Biz gezimizi bitirip evimize döndük, aynı saatlerde birçok Türk vatandaşımızın havaalanında mahsur kaldığını öğrendik ve üzüldük. Ancak bizim için unutulmayacak bir anı olarak kalacak. Bu geziden çıkardığım sonuç; mısır haklının sharm el-sheikh’e vizeyle girmelerinin bizim gibi turist olarak gidenlerin temiz ve az bahşişli bir tatil yapabilmesi için gerçekten faydalı bir tespit olduğu… Buarada size bir mısırlı adam “kızkardeşime benziyorsun” diyorsaaaa köşe bucak kaçınız, ya evlenip eşi yapacaktır ya da evlenip birinin üstüne kuma yapacaktır ))) saygılar